Le mieux est l’ennemi du bien. ~ Voltaire

Verjaag het perfectionistische spook dat in je huist. Je weet wel, die stem in je achterhoofd die zegt dat het pas goed genoeg is als het perfect is. Omdat je er anders op zult worden aangesproken. Mensen je niet goed genoeg zullen vinden. Omdat fouten maken ontoelaatbaar is. Niet acceptabel.

Maar weet je wat? Perfectie is nagenoeg onbereikbaar. Want perfectie bestaat alleen maar in je hoofd. Perfectie is een concept dat je binnenwereld nastreeft voor de buitenwereld. En die buitenwereld zou eens heel anders kunnen oordelen over het resultaat van jouw streven. Laat je je leiden door wat je denkt dat de buitenwereld van je verwacht? Of is je eigen binnenwereld jouw kompas?

Wil je afrekenen met je onbewuste streven naar het hoogst haalbare, naar perfectie? Durf los te laten. Durf te overwegen wat goed genoeg zou zijn. Durf keuzes te maken in wat écht belangrijk voor je is. Durf te vertrouwen op wat je binnenste voldoende vindt. Het bevrijdt je van die wurgketting die je jezelf hebt omgedaan…

[en nu ga ik mezelf bevrijden van de wurggreep waar ik mezelf in houd: het schrijven van dé perfecte, hoogst interessante en voor iedereen toepasbare ‘Slimmer werken doe je zo!‘ nieuwsbrief… Practice what you preach!]

Verjaag het perfectionismespook
Tagged on:     

6 thoughts on “Verjaag het perfectionismespook

  • 7 January 2012 at 23:41
    Permalink

    Als je dit niveau blogs blijft schrijven hoef je jezelf nergens uit te bevrijden. Perfectie bestaat niet, het maximale uit je presteren halen is wat iedereen zou moeten nastreven. Het is vervolgens ook aan je omgeving om in te zien dat dit gebeurt & je hierover te complimenteren. De mensen om je heen kunnen ervoor zorgen dat jij dit haalt.

    Reply
  • 8 January 2012 at 10:58
    Permalink

    . . . en het is je weer perfect gelukt om je nieuwsbrief op tijd af te krijgen!
    Beetje plagen en zelfspot mag: hou het inderdaad luchtig 🙂 We lopen er allemaal zo af en toe tegenaan. Observeer, onderga en aanschouw . . .

    Reply
  • 8 January 2012 at 11:02
    Permalink

    Mooi blog. Ik heb zelf ook last van dat streven naar perfectie maar weet er steeds beter mee om te gaan. De belangrijkste stap was het loslaten van wat ik denk dat ‘de ander’ van mij verwacht. Dat is ondoenlijk en uiteindelijk ook vreemd. Waarom zou ik moeten leven volgens de verwachtingen van een ander? Nu probeer ik de balans te vinden tussen een interne kwaliteitseis maar niet geblokkeerd raken (onproductief zijn) door die lat almaar hoger te leggen. Ik word er steeds beter in.

    Reply
  • 8 January 2012 at 12:35
    Permalink

    Ik heb altijd veel last gehad van perfectie. Niet alleen eiste ik dat van mezelf, maar ook van anderen. Tot ze er gek van werden.
    Een paar jaar geleden heb ik het losgelaten. Maar wat ik al die tijd heb gemist is om ergens voor te gaan, om dingen tot op de bodem uit te zoeken, om iets écht af te maken …totdat ik begon te lezen in de biografie van Steve Jobs en dit filmpje zag:

    Ik geloof dus weer in perfectionisme, in de kunst van ergens voor gaan en het heel erg goed (willen) doen, in vakmanschap. Dat zijn we vergeten. We doen graag veel, liefst alles, en gezien we zoveel willen en doen (in ons eentje!), doen we dat maar half. Ik heb het gezien bij mezelf en bij vele anderen. We zijn voor kwantiteit gegaan ipv kwaliteit.
    Ik geloof meer in de combinatie. Meerdere dingen doen (in samenwerking met anderen!) waarbij ieders talent tot z’n recht komt, en jij voor jezelf je kan verdiepen in je vakmanschap. En perfectie is in dat geval helemaal geen vies woord meer.

    Reply
    • 8 January 2012 at 12:50
      Permalink

      Perfectie en ergens voor gáán, je vastbijten, leren en jezelf op een hoger niveau tillen zijn voor mij twee verschillende dingen. Perfectie verlamt mij, de drang om te leren en te verbeteren drijft mij. Het is de balans vinden tussen de dingen die je wilt doen en de dingen die je moet doen, en of dat nou van jezelf is of van anderen. Voor het allerhoogste gaan hoeft niet altijd tot perfectie te leiden. Want: wanneer is iets ‘perfect’?

      Reply
      • 8 January 2012 at 13:16
        Permalink

        Perfectie wordt pas vervelend als het een last is voor je. Maar zonder hoge eisen (en of dat nu perfectie is of een bepaald percentage daarvan) kun je ook weer niet de kwaliteit leveren waarmee je op langere termijn iets kan betekenen. Maar om vanuit mijn eigen ervaring te spreken: laat het niet te veel los zoals ik heb gedaan, dan lever je niet het werk dat je zou kunnen leveren.

        Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *