Tradities zijn niet vanzelfsprekend. Tradities worden geboren. Gekoesterd. In ere gehouden. Ze zorgen voor verbondenheid, voor saamhorigheid, voor herkenning. Tradities kun je pas tradities noemen als ze er zijn. Als je voelt dat het goed is. Als ze gedeeld zijn met anderen.

Deze kerstavond is misschien wel een nieuwe traditie geboren. Dat weet je pas achteraf. Als we met de familie over een paar jaar tegen elkaar zeggen: ‘Weet je nog, die eerste keer? Bij Frans en Marijke? Dat we met 22 man aan twee lange tafels zaten? Met elkaar voor een geweldige zwartzuurmaaltijd zorgden, en dat Frans zo ontzettend verkouden was? En dat we met z’n allen het spel ‘Terugblik & Vooruitblik‘ speelden?’

En jij? Welke traditie hou jij in ere? En welke traditie zou je graag in je leven verwelkomen?

Traditie
Tagged on:

8 thoughts on “Traditie

  • 24 December 2011 at 23:20
    Permalink

    Wat is in Kerstmans-naam een zwartzuurmaaltijd? (nee, ik heb het niet gegoogled)

    Reply
    • 24 December 2011 at 23:25
      Permalink

      Zwartzuur is een traditionele stoofschotel (in mijn familie, althans). Oorspronkelijk gemaakt met eend (maar wij doen het met kip, niet iedereen kan eend waarderen), met rode wijn en nog een heleboel andere dingen.

      Reply
  • 24 December 2011 at 23:35
    Permalink

    “Weet je nog, die kerstavond in 2011? Toen we zo gek waren om te beloven iedere dag te gaan bloggen? Dat is uiteindelijk nog een mooie traditie geworden om dat elke kerstperiode opnieuw te vieren. Wie had dat kunnen denken?”

    Reply
    • 25 December 2011 at 00:01
      Permalink

      Dat bedacht is me na het publiceren ook. Mooie traditie, ik verheug me er nu al op!

      Reply
  • 25 December 2011 at 07:29
    Permalink

    haha inderdaad: dat we, zo nét voor de feestdagen, besloten om dagelijks te gaan bloggen met z’n allen 😉

    Reply
  • 26 December 2011 at 11:40
    Permalink

    helaas, ik heb weinig met traditie. er kleeft naar mijn gevoel al snel een verplichting en een verwachting aan vast waar ik niet mee om kan/wil gaan. een traditie heeft bij mij een ‘moeten’ gevoel; ‘het is nu eenmaal de traditie’ ‘dat hoort zo’ ‘dat is toen zo begonnen en wij zetten het voort’.

    ik breek graag met traditie. denk ik. …

    Reply
  • 26 December 2011 at 21:13
    Permalink

    Wij gaan altijd elke donderdag bij mijn moeder eten. Is ooit ontstaan omdat mijn zus en ik op die dag gingen paardrijden en ik nog geen auto mocht rijden. Ik moest dus altijd opgehaald worden door zuslief. Volgens mij doen we dit nu al zo’n zes jaar. Gelukkig voelt het niet aan als verplichting. Ik zou wel willen breken met de traditie van nieuwjaar gaan wensen bij de hele familie. Vooral omdat wij vier adressen hebben die we dan op een dag ‘ff’ moeten afwerken ^^

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *