Uitdagen

Uitdagen [regelmatig werkwoord] – iets doen of zeggen om een reactie uit te lokken.
Synoniemen: provoceren, tarten, prikkelen, uitlokken

Uitdagen. Een regelmatig werkwoord. Oftewel: je moet er iets voor dóen, en enige regelmaat is wel gewenst. Voor mij persoonlijk dan.

Ik heb het moeten leren, mezelf uit te dagen. Mezelf uit mijn comfortzone te duwen. Uitdagen is groeien, stretchen, een stapje verder durven te gaan dan ik eigenlijk diep in mijn hart durft maar tegelijk o-zo-graag wil. Een uitdaging biedt mij groeiruimte, een impuls, een spreekwoordelijke schop onder mijn kont. Mogelijkheden. Kansen. Een lonkend perspectief. Ook dat heb ik moeten leren. Focussen op wat het oplevert als ik het probeer, in plaats van redenen te bedenken waarom het eng is en ik het eigenlijk niet durf. En eindelijk kan ik zeggen dat ik iedere dag weer uitkijk naar waar mijn groeiruimte op dat moment ligt. Zonder uitdaging geen ontwikkeling.

-♥-

Deze blogpost is geschreven in het kader van WOT (Write on Thursday). Op het blog van Karin Ramaker lees je er alles over.

Wens

Wens [zelfstandig naamwoord] – wat je wilt dat gebeurt of wat je wilt krijgen. Synoniem: verlangen ‘een wens hebben/koesteren’ ‘een wens uiten/uitspreken’

Wensen. Verlangens. Voorbodes van wat je kunt realiseren. Tekens van wat er in je hart leeft. Zaadjes die je plant, in je leven, en die je hoopt te zien groeien en bloeien. En wens, daar spreekt hoop uit. Of wanhoop.

Ik heb nogal wat plannen, doelen, dromen, wensen. Het onderscheid ontgaat me soms. Daar schreef ik al eerder over. Vandaag is het anders. Vandaag wens ik niets anders dan hier en nu zijn. Blij zijn met wat ik heb. Gezondheid. Geliefde mensen om me heen. Een dak boven mijn hoofd, eten op tafel. Vandaag is het anders, omdat we afscheid nemen van een bijzonder mens. Ik wens dat dat niet zou hoeven…

-♥-

Deze blogpost is geschreven in het kader van WOT (Write on Thursday). Op het blog van Karin Ramaker lees je er alles over.

Nieuw

Nieuw: Write on Thursday. Wat dat is? Nou, dat je op een bepaalde dag – op donderdag dus – een blog schrijft over één woord. Wat dat woord voor je betekent. Waar het aan doet denken. Wat het losmaakt. En het woord van vandaag is – juist ja – Nieuw.

Nieuw, als in ‘verbeterd‘. Een nieuwe versie van iets impliceert vaak dat het beter is. Groter. Sneller. Mooier. Duurder ook. Niet dat ik altijd om die vernieuwing vráág. Soms wordt het me ook opgedrongen. Hoor ik dat ‘de consument om vernieuwing vraagt’. En zoek ik vervolgens vertwijfeld tussen de schappen naar die vertrouwde verpakking die inmiddels ‘vernieuwd’ en dus voor mij niet meer herkenbaar is…

Nieuw, als in nog nooit eerder vertoond. Of bezeten. Of ervaren. Nieuw als in een eerste keer iets proberen. Meteen daarna is het niet nieuw meer. Dan ís het, gewoon. Zoals dit een nieuwe rubriek is. En meteen daarna is de nieuwigheid er af. Nieuw blijft lang zo nieuw niet meer.