Crisis. Het is net als met statistieken. Over het geheel genomen, globaal gezien, cijfermatig beschouwd zal het plaatje vast kloppen, maar het zegt niets over mij als mens.

Daarom doe ik er niet aan, aan crisis. Aan statistieken doe ik overigens ook niet. Ik kan er niets mee, als individu. Over ‘de’ crisis denken, praten, kost me een energie die ik liever aan iets anders besteed. Ik ontken ‘m niet. Ik negeer ‘m. Want ‘de’ crisis gaat over iets groters dan mijzelf. Iets wat ik niet kan bevatten, en waar ik geen grip op heb. Om met Covey te spreken: de crisis ligt buiten mijn Cirkel van Invloed. Ik zou me er druk om kunnen maken, maar wat bereik ik er mee?

Ik deal met de gevolgen van ‘de’ crisis. Of de gevolgen van wat anders. Want niet alleen die crisis heeft invloed op de omstandigheden in mijn leven. De mensen om me heen, het uur waarop de zon opkomt, of ik wakker word met het gefluit van vogels of het getik van de regen: het bepaalt net zozeer mijn omstandigheden als de gevolgen van de ongebreidelde graaicultuur in de financiële (en vele andere) sectoren, of de gevolgen van het bouwen van lucht- en geldkastelen met andermans vertrouwen.

Wat je aandacht geeft, groeit. Daarom kies ik er voor om mijn aandacht te richten op de zaken waar ik wél zelf invloed op kan uitoefenen. Want dat is het, met die crisis. Blijkbaar zitten we er met z’n allen middenin, maar kunnen we er zelf iets aan doen, als individu? Ja, geld uitgeven, zegt men. Want dat stimuleert de economie. Zegt men. Geld dat we vaak niet hebben, dat we lenen tegen idiote voorwaarden. Geld dat we uit dienen te geven aan zaken die we niet altijd nodig hebben, om indruk te maken op mensen die we vaak niet mogen.

Zullen we het anders doen? Ik wel. Ik negeer de crisis, en schenk mijn naaste mijn vertrouwen. Ik geef niet eindeloos uit, maar ik deel wat ik heb. Of dat nou welvaart of aandacht is. Of allebei. Ik blijf me richten op wat ik wél kan doen om de wereld een klein beetje mooier, beter, leefbaarder te maken of te houden. Daar is ruimte genoeg voor. Crisis of geen crisis.

-♥-

Deze blogpost is geschreven in het kader van WOT (Write on Thursday).
Op het blog van Karin Ramaker lees je er alles over.