Tag Archives: WoT

Keuze

Posted on by
9

De keuze, vandaag. De keuze is aan mezelf. En vóór mezelf.

De keuze valt op mezelf een kadootje geven. Het kado van aandacht. Tijd. Mijmertijd. Lopen waar mijn voeten me brengen, mijn gedachten eens helemaal uitdenken. Doen wat mijn hart me ingeeft, de lijstjes opzij leggend. De stilte buiten en binnen opzoeken zodat ik kan luisteren naar het antwoord dat opborrelt. Ik geloof daar heilig in. Alle antwoorden zijn al in je. Je hoeft er alleen naar te luisteren. Vandaag is mijn keuze dat ik luister naar mijn antwoorden, in plaats van te verdrinken in mijn vragen.

En ja, net als in de omschrijving van ‘keuze’ hierboven staat: er is één voorwaarde. Ik moet niks. Ik. Moet. Niks. Dat is mijn keuze vandaag.

-♥-

Deze blogpost is geschreven in het kader van WOT (Write on Thursday).
Op het blog van Karin Ramaker lees je er alles over.

Kapstok

Posted on by
11

Kapstok [zelfstandig naamwoord] ~ plank of standaard met haken om jassen aan op te hangen, aanknopingspunt

Geen gedachte, bij het WOT-woord van vandaag. Of het moet zijn dat ik de afgelopen dagen maar blíjf malen over ‘mijn kapstokje’. Het haakje waar de jas van mijn leven aan hangt. Mijn eigen, unieke en onvervangbare haakje, die ene waar alleen mijn jas aan kan hangen. Zoals een potje op een deksel past. Zoals mijn levensjas aan mijn kapstok hangt. Zo vanzelfsprekend. Alsof het niet anders zou kunnen zijn…

-♥-

Deze blogpost is geschreven in het kader van WOT (Write on Thursday).
Op het blog van Karin Ramaker lees je er alles over.

Verwonderen

Posted on by
8

Verwonderen [regelmatig werkwoord] – ervan opzien omdat je het niet verwacht

Je verwonderen over wat er gebeurt om je heen. Met nieuwe ogen, een open blik en een leeg hoofd kijken naar hoe je leven zich ontvouwt. Voor je, naast je, in je.

Je verwonderen over dat je steeds meer wordt wie je bent. Beseft dat jouw keuzes horen bij jouw leven. Alsof het door een onzichtbare hand wordt geleid, maar eigenlijk een kracht binnenin je ontketent.
Dat je keuzes maakt die anderen niet begrijpen, die dat lastig vinden. En dat kenbaar maken. Dat verwondert mij weer…

Naar je leven kunnen kijken door de ogen van een kind. Voor wie alles nieuw, spannend en onbekend is. Onverwacht. Verrassend. Ieder moment een nieuw nu. Het leven is er om geleefd te worden. In verwondering.

-♥-

Deze blogpost is geschreven in het kader van WOT (Write on Thursday). Op het blog van Karin Ramaker lees je er alles over.