30 dagen lang

Dat iedere dag bloggen, een jaar lang… Ik weet het niet. Regelmatig steekt de twijfel de kop op. Kan ik dit volhouden? Wil ik dit volhouden? Het is te moeilijk, te tijdrovend, te zwaar… En vandaag had ik de oplossing. Ik ga het misschien niet een heel jaar volhouden. Maar iedere dag gedurende 30 dagen… Dát moet wel lukken. Iedere dag een klein beetje. Om te zorgen dat dat lange jaar – 366 dagen – niet als een zwaard van Damocles over me hangt. Gewoon stapje voor stapje, één dag tegelijk.

Trouwens, als je meer wilt weten over de kracht van iets kleins 30 dagen lang volhouden: bekijk dan even onderstaande TEDtalk. Het kost je nog geen 4 minuten en kan je misschien nét dat ene zetje geven dat je nodig hebt om iets te veranderen in je leven. Of dat nou iedere dag bloggen is of wat anders. Dat is aan jou.

Doen

Wat leren we als volwassenen toch veel af… En wat kunnen we veel leren door te kijken hoe kinderen doen. Die wikken en wegen niet, vragen zich niet af wat de voor- en nadelen zijn, hebben geen tijd om na te denken of ze iets wel of niet kunnen en of ze het wel of niet aandurven. Ze dóen. Ze proberen het nog een keer. Bevalt het niet? Dan doen ze het niet meer. Maar als het ze gegrepen heeft, dan blijven ze gáán…

Oudste dochter heeft wat talenten. Een scherp oog is er één van. Ze heeft plezier in fotograferen. En als ik dan haar zie gaan, met mijn iPhone in de hand, of met de spiegelreflexcamera van manlief om haar nek, 11 jaar oud en al zo wijs, dan sta ik iedere keer weer versteld van wat ze maakt door gewoon te doen. Niet afvragen, niet wikken en wegen, niet ‘zal ik wel of zal ik niet’. Ze doet. Gewoon. En dat is voor mij – als volwassene – verrassend óngewoon.

Het wordt tijd om ‘gewoon’ te doen