…is soms groot geluk. Groots geluk. Omdat je het voelt in iedere vezel van je lijf.
Omdat je hart overstroomt bij het zien van wat al die tijd voor je ligt.
Omdat de puzzelstukjes eindelijk mooi samenvallen, en je het complete plaatje tonen…
Waar word jij op dit moment gelukkig van? #dtv
— Bas Bakker (@basbakker) March 16, 2012
@basbakker van om me heen kijken en beseffen dat ik alles al in me heb… #kleingeluk
— M van Braam Morris (@Marjoleinvbm) March 16, 2012
Soms is er niets anders nodig dan een vraag, die je doet beseffen hoe gelukkig je kunt zijn met wat er al is…
Het bespringt me op onverwachte momenten. Het werpt me terug in de tijd, in een tijd waarin alles anders was. De zee, de mensen, de temperatuur, het leven. Het verlangen naar wat er ooit was en nu niet meer is, althans niet meer in die vorm, maar dat nog wel terug te vinden is in fragmenten. In geuren. In sferen. In oude vrienden die je terugvindt, lang nadat je elkaar uit het oog hebt verloren. Waarmee je net zo makkelijk weer de draad oppakt ook al heb je elkaar in 20 jaar niet meer gezien of gesproken. Daar heb ik heimwee naar. Soms.
Gisteren werd mijn heimwee onverwacht getriggerd door een prachtig lied van een jonge zanger. Zoals mijn zusje zei ‘met een herkenbaar accent’. Uit Málaga dus. Ik werd weer even teruggeworpen in de tijd. Heimwee.
(Met dank aan Twittervriendin Helen Soler, wiens echtgenoot uit mijn geboorteplaats komt. Malagueños onder elkaar…)
Een extra dag, om lief te hebben, open te staan, jezelf aan de wereld te laten zien.
Om dromen te scheppen, plannen te smeden, een eerste stap te zetten. Of een tweede, een derde, of misschien wel de laatste, afrondende stap. Extra leef-tijd, geniet-tijd, speel-tijd…
Een dag, zoals alle andere, maar toch voelt ie anders. Bijzonderder. Als een cadeautje. Extra. Een bonusdag, zomaar en voor niets…
“Geluk en ongeluk hebben weinig te maken met omstandigheden, maar alles met jouw antwoord op die omstandigheden.
Er zijn mensen die onder de beste omstandigheden doodongelukkig zijn, en er zijn ook mensen die in moeilijke omstandigheden nog steeds het leven naar hun hand weten te zetten.”
Geluk is niet iets dat je overkomt. Het is geen ‘state of mind’, net zo min als een ‘status quo’. Het gevoel ‘geluk’ komt en gaat, en wat jij en ik als geluk of ongeluk zien, wordt gekleurd door de bril waar we doorheen kijken. Je wint €5 in de Staatsloterij en dat maakt je gelukkig, omdat je nooit wat gewonnen hebt. Of je voelt je ongelukkig omdat je gerekend had op de hoofdprijs. Of de Jackpot. Of beide.
Je kunt je geluk beproeven, het geluk najagen, een gelukzalig gevoel oproepen. Je kunt er voor kiezen om iedere dag even stil te staan bij jouw #kleingeluk. Of niet. Jouw keuze.
Wakker worden en voelen dat je leeft.
De ochtendzon die je wangen streelt tijdens een rondje hardlopen.
In je diepste binnenste voelen dat alles goed is zoals het is. En niet anders.
…zit soms in een hele grote bloem…
… een dochter hebben die net zo geniet van creëren als haar moeder…
…plotseling zien hoe mooi de orchidee voor de 3e keer dit jaar bloeit…
…buiten kunnen zitten op een zoele zomeravond, terwijl de meteorologische herfst alweer is begonnen…
…en beseffen dat je deze week heel veel geluksmomentjes hebt gekend, die ruimschoots opwegen tegen de onvermijdelijke dips.
Wat was jouw klein geluk, deze week?
… dat je op een dag merkt dat als je een presentatie geeft – wat op zich al een hele prestatie is, omdat je niet graag in het middelpunt staat – en de dingen niet gaan zoals je gewild had, je de flexibiliteit hebt om er mee om te gaan. Dat je merkt dat je niet in een kramp schiet. Je toehoorders blijven zitten. Ze beginnen geen ‘boe’ te roepen, maar laten je rustig even hannesen. Blijkbaar is je verhaal interessant genoeg om er voor te blijven zitten.
Klein geluk is ook dat je na afloop niet meer jezelf bestraffend toespreekt, omdat er iets mis ging. Klein geluk is dat je trots op jezelf bent dat het je gelukt is om door te gaan…