Zondagse overdenking

Ik verleg mijn focus. Van Bezitten naar Beleven.

Bezit is vergankelijk, gaat kapot, kost energie, tijd, geld om te verkrijgen en te behouden. Op het moment dat ik het hebt, neemt de waarde er van af. Zowel gevoelsmatig als intrinsiek.

Belevenissen – ervaringen – zijn voor altijd van mij. Niemand kan ze van mij afnemen. Ze zijn van mij, en van mij alleen. Ik kan ze delen met anderen, en dan gaat er niets ‘van af’. Iets beleven met iemand anders gaat niet ten koste van ‘mijn’ deel.

Beleven kan ik alleen al door mijn ogen en oren open te houden. Wat ik ervaar ten volle te voelen, te aanschouwen, op te slaan in mijn geheugen. Mijn ervaring staat in het nu, en kan ik in de toekomst keer op keer weer gebruiken en van genieten.

Ik leef. Ik Be-Leef.

Mogelijkheden

Een fijne gedachte, als je de behoefte aan controle tenminste kunt loslaten. Iedere dag is er weer een nieuwe kans om een nieuwe weg in te slaan, een volgende stap te zetten, een zijpaadje te nemen of een stapje terug te doen. Die keuze heb je. Een oneindige zee aan mogelijkheden. Of kies je er voor om naar de beperkingen te kijken? Te werken vanuit de onmogelijkheden? Je omstandigheden zijn er nu eenmaal, het is de bril die je zelf opzet die bepaalt wat voor mogelijkheden je ziet. Of niet ziet.

Wens

Wens [zelfstandig naamwoord] – wat je wilt dat gebeurt of wat je wilt krijgen. Synoniem: verlangen ‘een wens hebben/koesteren’ ‘een wens uiten/uitspreken’

Wensen. Verlangens. Voorbodes van wat je kunt realiseren. Tekens van wat er in je hart leeft. Zaadjes die je plant, in je leven, en die je hoopt te zien groeien en bloeien. En wens, daar spreekt hoop uit. Of wanhoop.

Ik heb nogal wat plannen, doelen, dromen, wensen. Het onderscheid ontgaat me soms. Daar schreef ik al eerder over. Vandaag is het anders. Vandaag wens ik niets anders dan hier en nu zijn. Blij zijn met wat ik heb. Gezondheid. Geliefde mensen om me heen. Een dak boven mijn hoofd, eten op tafel. Vandaag is het anders, omdat we afscheid nemen van een bijzonder mens. Ik wens dat dat niet zou hoeven…

-♥-

Deze blogpost is geschreven in het kader van WOT (Write on Thursday). Op het blog van Karin Ramaker lees je er alles over.