Ruimte voor het slimme onbewuste

[…]inspiratie is simpelweg een ander woord voor een productief onbewuste. ~ Ap Dijksterhuis, in Het slimme onbewuste

De subtitel van het boek van Dijksterhuis is Denken met gevoel. Huh?! Denken is voor de meesten van ons gekoppeld aan ons bewustzijn, aan rationele processen die je kunt verwoorden. Dit boek geeft een verhelderend inkijkje in de wereld van je onbewuste, dat vele malen groter, krachtiger en complexer is dan je bewustzijn kan bevatten. En een ongekend oplossend vermogen heeft, dat je niet altijd bewust kunt aanboren, maar dat je de ruimte moet geven. Op een laag pitje moet laten sudderen. Een bron van creativiteit en inspiratie, altijd bij de hand, maar niet op commando beschikbaar.

Zo is dit boek voor mij een uitnodiging om meer ruimte te geven aan mijn onbewuste… En minder ‘te denken’.

Prioritijd

Prioriteit (de (v.); -en) feit of eigenschap van vooraf te gaan aan of de voorrang te hebben boven iets of iem. anders, syn. voorrang, tgov. posterioriteit: prioriteiten stellen, bepalen welke zaken voorrang hebben, eerst moeten gebeuren, het belangrijkst zijn

Tijd besteden aan prioriteiten stellen: voor mij is dát prioritijd. Weer eens bewust stilstaan bij welke zaken het belangrijkst zijn, voorrang hebben. En die dus mijn tijd verdienen.

Zou ik vaker moeten doen…

Blogtips: over motivatie, discipline en het jezelf makkelijk maken

In Blogpraat (een chatuurtje op Twitter waar bloggers onderling van gedachten wisselen over blog-onderwerpen) werd onlangs druk getwitterd over hoe je als blogger zorgt voor continuïteit en regelmaat in je schrijverij. Het lijkt er op dat bloggen vaak wordt gezien als een ‘nevenactiviteit’. Omdat het slechts één onderdeeltje van je werk is, of iets wat je naast je werk doet. Een aardig tijdverdrijf – voor de privéblogger – of één van de marketinginstrumenten voor de zakelijk blogger: zoals de ondernemer die zijn expertise etaleert in artikelen op blog of website. Hoe dan ook: bloggen vinden we blijkbaar leuk. En we willen het doen. Blijven doen. Maar hoe?

De cruciale vraag: hoe belangrijk is bloggen voor je? Wat levert het je op? Wat ben je bereid om er voor te doen (en te laten!).

Is bloggen belangrijk voor je? Lees dan verder, en doe er je voordeel mee!

Waar doe jij het voor?

Wat motiveert je om te bloggen? Zijn het de reacties die je krijgt? De klanten die het je oplevert? Het prettige gevoel je gedachten te hebben geordend en gedeeld met de wereld? Of is het inmiddels een verplicht nummer?

Neem 10 minuten de tijd en sta er eens bij stil:

  • wat wil je bereiken met je blog?
  • waar schrijf je over, en voor wie schrijf je?
  • wat heeft je lezer er aan?

Schrijf het op, en lees het terug. Word je er warm van? Lees dan verder, want wellicht schort het jou aan…

…discipline

Regelmaat brengen in je schrijfsels. Je worstelt er mee. Hoe doen anderen dat toch?

De een blogt iedere dag (soms zelfs vaker op één dag). De ander vindt twee keer per week al een opgave. Vooral als hij meerdere blogs of websites moet bijhouden. Hier geldt: oefening baart kunst. Bloggen is een spier die je kunt oefenen. Iedere dag de tijd nemen om te schrijven (je hoeft niet alles te publiceren wat je schrijft!) versterkt die spier. Maar ook hier bepaal jij: wat is voor jou regelmaat? Wat is haalbaar en wat is wenselijk? Als je dat weet, kun je aan jouw ideale routine werken. Maak er een gewoonte van, bijvoorbeeld door een vast moment en voldoende tijd te reserveren in je agenda. Denk na over welke momenten op een dag voor jou ideaal zijn om aan je blog te werken. Maak een afspraak met jezelf, en houd je daaraan.

Als je een stok achter de deur nodig hebt: regel die dan. Kondig publiekelijk aan dat je iedere woensdag een nieuw artikel gaat publiceren. Werkt belonen beter, voor jou? Stel jezelf dan eentje in het vooruitzicht.

Wees niet te streng voor jezelf. Als je oefent, sta jezelf dan toe om te mogen mislukken. Je hoeft niet iedere dag een hemelbestormend goed artikel af te leveren (hoewel ik dat persoonlijk erg leuk zou vinden…). Ga schrijven, zorg dat je in flow komt. Schrappen, redigeren, foto’s en linkjes komen later wel. Schrijf, schrijf, schrijf totdat je hoofd leeg is of je kramp in je vingers krijgt.

Inspiratie en creativiteit oefenen

‘Ja maar, ik vind het zo moeilijk te bedenken wáárover ik moet schrijven!’. Bullshit. Als je dat niet wist, was je er ook niet aan begonnen. Blijkbaar zit er iets in je hoofd dat je belet om verder te denken. Creativiteit kun je oefenen. Kijk maar eens op de blog van Sigrid van Iersel, de Ideeënmaker. Of de Inspiratiekamer. Staat je perfectionisme jezelf in de weg? Lees dan dit artikel over perfectionisme en creativiteit van Goodlife Zen.

Ideeën verzamelen

Inspiratie kun je verzamelen. Maak een mapje aan op je PC met voorbeelden van onderwerpen waar je over kunt schrijven. Of citaten die je inspireren. Foto’s die je fantasie prikkelen. Een lijst kernwoorden waar je in je blog aandacht aan wilt besteden. Liever niet op de PC? Ook goed. Een notitieboekje van de Hema werkt ook prima.

Unieker dan jij bent, is niemand

Als je denkt dat alles al geschreven is: niet waar! Jouw specifieke verhaal, jouw visie, jouw invalshoek, jouw persoonlijke boodschap is uniek, ook al is het onderwerp door velen vóór jou uitgekauwd. Wat let je om daarmee aan de slag te gaan?

Ja maar, ik heb geen tijd

Dingen goed doen kost gewoon tijd en moeite! Als het belangrijk voor je is, zorg je dat je er tijd voor neemt. Maak het makkelijk voor jezelf. Zorg voor omstandigheden die jou helpen bij het schrijven. Een rustige omgeving, alle afleiding uitschakelen, een leeg hoofd. Maak een wandeling voordat je gaat zitten schrijven. Ruim je werktafel op. Ga zitten, en begin gewoon. Oefen eerst je creativiteitsspier. Doe een warming-up. En ga dan aan de slag.

Bied jezelf structuur, denk in formats…

Kaders bieden houvast. Denk eens na over de structuur van je artikelen. Sommige bloggers houden een min of meer vast format aan voor hun artikelen, hanteren een eigen schrijfwijze: een quote, gevolgd door een prikkelende stelling of verhaal, en eindigen met een conclusie die teruggrijpt op de eerste alinea. Wat zou voor jou werken? Bekijk de artikelen die je al hebt geschreven: zie je een patroon? Heb je een favoriete structuur? Kun je daar op variëren?

… of variaties op formats…

Andere bloggers variëren in de soort artikelen die ze schrijven: op maandag een top 10 lijst, op woensdag een tip van de dag, op vrijdag een inspirerend verhaal. Of de ene keer een foto, dan weer een filmpje, afgewisseld met een wekelijks interview. Kijk eens voor een mooi voorbeeld van veel verschillende soorten posts op de website van Karin Ramaker.

… series…

Of maak series: vooral geschikt voor onderwerpen die je steeds verder zou kunnen uitdiepen. Dat artikel over die top 10 kun je uitwerken in tien verschillende artikelen die elk dieper ingaan op één element. Tadaa… 11 onderwerpen voor artikelen ‘verzonnen’!

… en zet ze in een schema…

Misschien werkt een publicatiekalender prettig voor je: maak een schema waarop je aangeeft welke dagen je wat voor soort artikelen je wilt publiceren. Het geeft je houvast en focus. Zo hoef je niet keer op keer te bedenken waar je het deze keer over wilt hebben!

Maak het jezelf makkelijk!

De moraal van dit verhaal: maak het jezelf makkelijk. Het wordt al een stuk eenvoudiger als je bepaald hebt dat je dit belangrijk vindt; voor je persoonlijke ontwikkeling of voor je eigen bedrijf. Wat levert het jou op? En hoe kun jij er voor zorgen dat het bloggen zo leuk en makkelijk mogelijk wordt?

Meer lezen?

Ideeën genereren en makkelijker schrijven – Write to Done

Anatomy of a post – Write to Done

An introduction to effective copy – Copyblogger

Stapsgewijs bloggen – Karin Ramaker

Writer’s block? Denk je los – Marjolein’s flow

Tips tegen writer’s block – denk je los!

Onlangs beklaagde ik mij over mijn writer’s block. Eigenlijk was het dat niet precies: ik had last van buitelende, snel vervliegende gedachten die mij rusteloos maakten. He lukte me niet ze te ordenen, ze vast te leggen… En dat wilde ik zo graag!

Ik riep de hulp in van bloggers op Twitter, en daar kwamen uitstekende tips en verwijzingen vandaan. Al surfend vond ik er hier en daar nog een paar. Ik deel ze graag met wie zich – net als ik – regelmatig vastdenkt, last heeft van buitelende gedachten of verlammende overtuigingen.

Omdenken

Bas Zuidwijk liet mij inzien hoe ik mijzelf helemaal vastdacht. En wie zich vastdenkt, kan ook gaan omdenken! Het is geen probleem, dat ik mijn hersens niet op één lijn krijg. Het is een feit. Accepteer het en ga verder. Het is zoals het is. Morgen is er weer een dag!

Breng jezelf weer in beweging

@TekstwerkT gaf mij het inzicht dat ik mijzelf weer in beweging kan brengen, in plaats van me te laten verlammen door die kortsluiting in mijn hoofd. Ga gewoon zitten, wees stil en schrijf. Ook Heide (@1espresso) raadde mij aan om gedachten meteen vast te leggen, hoe onsamenhangend ze ook zijn. Schrijf ze op, typ ze in… en beoordeel ze pas later.

Laat het ZIJN, ergens borrelt er iets, schrijf wat in je opkomt van je af, zonder doel… ~ @TekstwerkT

Doe eens iets anders

Ervaren blogger en host van #blogpraat op Twitter @Elja1op1 verwees mij naar haar artikel over Writer’s block bij bloggers. Ik las het en kwam meteen op nieuwe ideeën! Een paar van haar tips: laat eens iemand anders iets schrijven op je blog, zorg voor een lijst van blogideeën, schrijf een ‘Best of…’ van bijvoorbeeld interessante artikelen die je gelezen hebt. De belangrijkste voor mij: doe eens iets anders!

Geef een recept, doe een review van een product of dienst, doe een aanbeveling voor iemand die je kent of een bedrijf waarmee je gewerkt hebt, geef een stappenplan of instructies, neem een video op in plaats van een stuk te schrijven, of geef je commentaar op een bepaalde ontwikkeling. ~ Elja Daae

Gebruik een dictafoon

In het artikel ‘Four Steps For Finding Your Ideal Writing Voice’ geeft Joy Tanksley een voor mij Gouden Tip. Spreek je gedachten,  je idee voor een blog in op een dictafoon, en schrijf het vervolgens uit. Als je hardop denkt, kan een recorder je prima bijhouden. Dát ga ik uitproberen, de volgende keer!

Doe een warming-up

Each day, my students do a three-minute writing warm-up. The only goal is fluency — to produce as much writing as they can in three minutes.
Some of the best writing they ever produce comes from these three-minute bursts. By removing the pressure of quality and focusing purely on quantity, the students are free to flow. What comes out is natural, quirky, and authentic. What comes out has voice. ~ Joy Tanksley (Copyblogger.com)

Sit the hell down and write!

De schrijftip van Patti Digh: ‘Sit the hell down and write!’. Ik kan je haar artikel ‘How to write (a book). A wee rant’ van harte aanbevelen. Een echte virtuele schop onder je kont, met mooie schrijftips.

Start with the ideas, the emotions, the thing you most long to say. If you don’t know, the writing itself will help surface what it is you want to say, but sitting still and waiting for a book to spring fully formed from your forehead will never happen. Will. Never. Happen. Listening to what other people have to say also won’t help. Good god, no wonder we all have writer’s block. We’re not even writing. Plumbers don’t have plumber’s block, do they? NO, THEY GET ON THE FLOOR AND CLEAR OUT THE WINDEX AND EVIDENCE OF MOUSE POOP UNDER THE SINK AND GET TO PLUMBING. ~ Patti Digh (37days.com)

Begin met iets dat jou inspireert

In het artikel ‘10 lessons I learned from a magnificent failure’ van Write to Done las ik allerlei redenen om gewoon te beginnen en te mogen falen.

All there ever is – is to start. Start somewhere. Start with something that inspires you. ~ Markus Urban (Art of Blog)

Niet alles is al geschreven

Soms denk ik mezelf vast omdat ik meen niets origineels te kunnen schrijven. Dan hoef ik alleen het artikel ‘Alles is al geschreven; wat kan IK nu nog schrijven?’ van Marlies van der Meer maar te lezen om allerlei redenen te bedenken waarom ik dat wél kan. Inclusief tips hoe het aan te pakken.

Wat te doen? Uitstellen net zo lang totdat je iets kunt vinden om over je onderwerp te schrijven wat nog niemand heeft gedaan of wachten totdat je een nieuw onderwerp hebt gevonden waar nog ‘niemand’ over heeft geschreven? Nee, niet langer uitstellen en ga schrijven! ~ Marlies van der Meer (MeerAdvies)

Aan de slag!

Vakantiegevoel

SONY DSC                     De vakantieperiode is bijna begonnen. Voor mij althans. Tijd om op te laden, om bij te komen. We hebben immers hard genoeg gewerkt, toch? De laatste weken zijn we zelfs extra druk geweest. Puntjes op de i gezet. Nog even die laatste vragen afgehandeld. Wat klusjes voor collega’s gedaan die al op vakantie waren. En nu zijn we toe aan een welverdiende vakantie. Even niks. Ontspannen. Leuke dingen doen. Uitslapen. Dat ene boek lezen dat al zo lang ligt te verstoffen op het nachtkastje. Overdag genieten van het kabbelende geluid van de golven op het strand. ‘s Avonds genieten van de sterren aan de hemel.

Waarom bewaren we al deze zaken voor die paar weken per jaar dat we ‘vrij zijn’? Waarom doen we niet vaker dingen die ons energie geven? Of rust brengen? Waarom voelen we ons pas vrij als we vakantie hebben? Of ben ik daar een uitzondering in, en hebben jullie daar he-le-maal geen last van?

Hoe dan ook, ik heb een voornemen: ik ga niet meer wachten tot de vakantie om een vakantiegevoel te krijgen. Ik begin vandaag nog aan de stapel boeken die ik al zo lang aan het opbouwen ben – voor ‘als ik er tijd voor heb, in de vakantie’. Morgen ga ik lekker er tussenuit, naar Den Haag Sculptuur. Misschien meteen ook even naar het strand toe, om naar de kabbelende golven te luisteren. En naar de sterrenhemel kijken, dat kan ik ook in mijn eigen tuin, na een werkdag. Ik moet er alleen de tijd voor nemen. En tijd, daar heb ik er nú net zo veel van als straks in de vakantie. Wat een heerlijk vakantiegevoel…

Tips voor na de vakantie

Na de vakantie uitgerust aan het werk gaan? Die vakantieflow nog wat langer vasthouden? Hieronder lees je een paar tips die weinig moeite kosten, maar die je in je eerste werkweek na de vakantie veel kunnen opleveren.

  • Zet je afwezigheidsassistent aan, en zet die pas op je tweede werkdag uit. Zo neem je tijd om er ‘weer in te komen’. Bijkomend voordeel: als je collega’s weten dat je er een tijd niet bent, zullen ze een aantal zaken zelf oplossen.
  • Weet wat er in je agenda staat in je eerste werkweek. Niets is zo vervelend om er op je eerste werkdag achter te komen dat je een vergadering vergeten bent, of dat er drie afspraken in je agenda staan die je niet meer kunt voorbereiden. Tip: reserveer tijd in je agenda om je e-mail tsunami weg te werken en weer ‘bij’ te raken. Nog een tip: als je in je vakantie ontzettend goede ideeën hebt opgedaan voor je werk, neem daar zo snel mogelijk de tijd voor om die te realiseren. Ook daarvoor kun je tijd in je agenda reserveren.
  • Zorg dat je voor je vakantie je werkplek opgeruimd hebt, zodat je met een schone lei kunt beginnen. Letterlijk.
  • Heeft de vakantie je rust in je lijf én hoofd gebracht? En wil je dat gevoel zo lang mogelijk vasthouden? Sta dan eens stil bij de dingen zijn die je een vakantiegevoel bezorgen. Of die je de rust brengen die je nu in je werk mist. Oflline zijn? Tijd nemen om na te denken? Een andere omgeving? Probeer dit soort zaken in je werkschema te verwerken. Lees ook Vakantieflow na je vakantie.
  • Zorg voor een paar ‘inkoppertjes‘ voor je eerste werkdag. Welke klusjes geven je een voldaan gevoel? Welke taak kun je eenvoudig afronden, welk project kun je met weinig moeite een flinke zet geven? Denk daar voordat je met vakantie gaat alvast over na, en zet een paar van deze taken op je ToDo-lijst. Had je die nog niet? Dan is het nu misschien een goed moment om er mee te beginnen…

Fijne vakantie!

101 energiegevers

If you’re not sure where you’re going, you’ll probably end up somewhere else. ~ P.Laurence

Wat als een ‘spur of the moment’ begon, is nu – twee dagen later – uitgegroeid tot een zeer energiegevend project. Toen ik de knoop doorhakte en besloot om 101 doelen in 1001 dagen te realiseren, zocht ik eigenlijk naar een manier om mijn wensen en dromen tastbaar te maken, ze in het oog te houden en zo doelbewuster te werken aan de realisatie ervan. Omdat wat je aandacht geeft, groeit. Omdat je jezelf klem kunt zetten met allerlei dingen die dagelijks ‘moeten’ gebeuren, zonder dat je werkt aan de dingen die je ‘wilt’ realiseren. En dat is precies het verschil tussen de lijstjes die ik tot nu toe maakte en deze lijst. Het zijn stuk voor stuk dingen die ik wil doen, ervaren, bereiken. Ik geef mijzelf de tijd er voor, het hoeft niet allemaal tegelijk, en het geeft enorm veel voldoening om er weer een af te vinken. Ze staan rijp en groen door elkaar, zowel op professioneel als op persoonlijk gebied. Er zitten kostbare wensen tussen, en doelen die nauwelijks geld kosten. Sommige zijn eng om te doen, en andere zou ik met ogen dicht kunnen realiseren. Maar het zijn stuk voor stuk mijn wensen.
Ik zie al wel een valkuil opdoemen: met te veel doelen tegelijk bezig zijn…

Dromen op je werk

Mensen die hun dromen volgen, die sprankelen. Bedrijven sprankelen als die medewerkers sprankelen. Dat is de ultieme corporate dream. Dus moet je medewerkers stimuleren hun dromen te volgen. Uiteraard kunnen (moeten!) mensen dat ook privé doen, maar stel dat mensen ruimte krijgen om werkgerelateerde dromen te vervullen? ~ Leen Zevenbergen, uit En nu laat ik mijn baard staan

Hoe zit het met jouw werkgerelateerde dromen? Ik bedoel niet die droom van die ideale baan, met dat geweldige salaris, 45 vakantiedagen per jaar en waar je als God in Frankrijk wordt binnengehaald. Ik doel op de dromen die je hebt op de plek waar je nu zit, in je huidige functie, midden tussen de collega’s die je nu hebt.
We zijn al snel geneigd om ons heil elders te zoeken, als het op het werk even tegenzit. Een project dat niet lekker loopt, werkzaamheden waar je geen energie van krijgt… Dan is het gras bij de buurman al snel een stuk groener. Zo lijkt het tenminste. Want als je bij de buurman verder vraagt, merk je al snel dat ook daar sommige zaken niet ideaal zijn. ‘Ik heb wel 45 vakantiedagen, maar mijn baan bepaalt dat ik alleen in de schoolvakanties vrij ben.’

Dromen kun je ook vervullen in je huidige baan. Als je het durft, tenminste. Wil je er ruimte voor krijgen, dan kun je er namelijk om vragen.
Waar droom jij van? Wat zou jij geweldig vinden om te bereiken, in je huidige baan? Waar zou je je trots door voelen? Welke taken of projecten geven je vleugels? Besteed vandaag eens tien minuten van je werktijd aan het nadenken over deze vragen. Ik garandeer je dat het geen verspilde moeite zal zijn!

Minder doen, meer bereiken

Klinkt goed, niet? Mínder doen en méér bereiken. Dat is de subtitel van het boek van Leo Babauta dat ik de afgelopen vakantie in mijn koffer stak. Vlak daarvoor had het werk thuis en op kantoor zich zó opgehoopt, dat ik even niet meer wist waar te beginnen. Bij alles wat ik deed, dacht ik aan de dingen die ik niet deed. Of wellicht vergat te doen. Te veel projecten, te veel eindeloze takenlijsten.

Maar twee weken vakantie – offline in de zon – én dit boek zouden daar wel verandering in kunnen brengen. Ik ben toe aan een andere aanpak, want de mijne werkt niet meer.

Eenvoud

De essentie van het boek: eenvoud. In je werk en in je leven. In twee stappen:
1. vaststellen wat essentieel is
2. alles elimineren wat daarbuiten valt
Dat klinkt eenvoudig, en dat zou het moeten zijn. Het lijkt zo simpel, om die twee stappen te doorlopen. Helaas zijn we tijdens dat proces onze eigen ergste vijand. Vaak weten we wel wat we essentieel vinden in ons leven, maar staat dat ook op onze to-do-lijstjes? In onze agenda? Zijn dat onze doelen voor de komende jaren? Nou wil ik natuurlijk niet beweren dat lijstjes an sich zaligmakend zijn… Maar handel jij bewust en vanuit de overtuiging dat wat je dag in dag uit doet, er toe doet? Je verder brengt? Bijdraagt aan je ontwikkeling, persoonlijk of professioneel? Ik merkte dat ik dat niet deed. En dat ik daar vervolgens last van had. Last van het knagende gevoel dat ik druk was, maar niets van belang deed. Wat keer op keer in mijn top 5 staat, komt vaak niet tot uiting in mijn takenlijsten. Voor mij is dat het teken dat ik mijn belangrijke levensgebieden / doelen / projecten verwaarloos. Onbewust, tot nu toe. Dat was mijn eerste gloeilampmoment, toen ik dit boek doorlas.
Het tweede: je kunt ook kiezen voor de belangrijke dingen die het meeste effect hebben. Niet voor de snelste weg, de kleinste klusjes – lekker afstrepen, van je takenlijst – of de meeste erkenning. Wat zijn de projecten of taken die het meest opleveren, omdat ze een duurzame verbetering op de lange termijn teweeg brengen? Of het nou in geld is, roem of in loopbaanperspectief. Of gewoon, omdat het je relatie verbetert met de mensen die je lief zijn.
Nog een open deur die mij nu wel aan het denken zette: je tijd en je aandacht zijn beperkt. Werkelijk beperkt. Er zitten niet méér uren in een dag. Multitasking is een mythe. Ook al beweert 90% van de vrouwen dat zij dat wel kunnen. Het kán simpelweg niet: 15 projecten tegelijk allemaal evenveel aandacht geven. En ook nog verwachten ze allemaal tot een goed – lees: bevredigend – einde te brengen. Je kunt niet alles doen.

Keuzes maken

Het gevolg: het wordt tijd om te kiezen. Met hoofd en hart. Wat wil ik écht bereiken? En welke projecten (maximaal drie, vindt Leo) doen er werkelijk toe? Daar gaan mijn aandacht en energie vanaf nu als eerste naar toe. Dat betekent dat ik iedere week iets doe om mijn belangrijkste doel te realiseren. En iedere dag begin met de taken die ik voor drie belangrijke projecten moet uitvoeren. De overige projecten moeten even wachten, op een lager pitje staan. Als de belangrijke zaken gedaan zijn, kan ik de rest van de dag vullen met de zaken die ook moeten gebeuren, maar die minder essentieel zijn. De boodschappen. De strijk. Die werkprojecten die ook best nog een dag kunnen wachten. Of twee.

Een ding tegelijk

Ik stop ook met multitasking. Dat wordt nog moeilijk. Want dat betekent dat ik mijzelf moet dwingen om allerlei PC-toepassingen te sluiten die ik niet echt nodig heb voor wat ik ga doen. Dat ik mijn e-mail maximaal 2x per dag check. Niet meteen reageer zodra er een mailtje binnenkomt. Met één ding tegelijk bezig ben. Tot het af is.
Ik ga het gewoon doen. Ik heb niets te verliezen, alleen te winnen. Mijn oude aanpak werkt niet meer, en ik weet nu waarom. De vakantie was nuttig om mijn belangrijke projecten vast te stellen. Om na te denken over wat ik nou écht wil bereiken, dit jaar. En ‘Focus! Minder doen, meer bereiken’ heeft daar enorm bij geholpen. Ben jij toe aan een nieuwe aanpak?