Ik kreeg huiswerk, vorige week. Echt huiswerk: voor de volgende opleidingsavond van de coachingsopleiding moet het klaar zijn. Een simpele opdracht, maar ingewikkeld huiswerk. Ik moet er over nadenken. Kom er niet helemaal uit.
Ik moet een dobbelsteen meenemen. Maar niet zomaar een dobbelsteen: één met zes kanten van mezelf. Dat is de opdracht. Klinkt simpel genoeg. Maar dan: maak maar eens een dobbelsteen met zes kanten. Zes vlakken die mij uitdrukken. Waaraan je zult zien wie ik kies om te zijn. Ik zeg kiezen, omdat je beperken tot zes kanten betekent dat je keuzes moet maken. Wie laat ik zien? Wie breng ik naar voren? En wat zegt dat over mezelf? Wie laat ik weg? Welke kanten zijn van minder waarde? Wil ik het liefst vergeten? Horen die kanten niet ook een plekje te krijgen in die dobbelsteen? En waar ís die dobbelsteen straks voor…?