Soms voelt klein geluk als groot geluk.
Omdat beelden soms meer zeggen dan 1000 woorden.
Omdat buiten de lijntjes kleuren veel spannender en leuker is dan de randen respecteren.
Omdat er maar weinig nodig is om de binnenwereld naar buiten te brengen.
Zoals een workshop van Barbara van Stein en Maaike Borsboom…
Je zult gaan leren dat het in feite gemakkelijker is te schrijven dan niet te schrijven, te schilderen dan niet te schilderen. Je zult leren blij te zijn, gewoon een creatief doorgeefluik te zijn en je behoefte aan greep op het resultaat leren loslaten. Je zult de vreugde ontdekken van het in de praktijk brengen van je creativiteit. Het proces, niet het product zal je focus worden ~ uit The Artist’s Way, door Julia Cameron
Als je ooit jezelf beperkt voelt door je eigen ideeën over creativiteit, je behoefte een perfect product, schrijfsel of project af te leveren, dan raad ik je het boek ‘The Artist’s Way’ van Julia Cameron van harte aan. Niet omdat het je leert creatiever te zijn of te worden, maar omdat het je kan helpen los te komen van de strenge stem die jou dicteert dat het niet veel voorstelt, de producten van jouw creativiteit… En precies vanwege bovenstaande quote.
Het helpt je los te komen van je streven een perfect resultaat te bereiken, en te genieten van het proces van scheppen, je creativiteit de vrije loop te laten.
Het gaat uiteindelijk niet om de waardering die je met het resultaat zou kunnen oogsten, maar om het plezier in het doen te – blijven – ervaren. Iedere keer weer. Hoe klein ook. Een droedel. Een haiku. Een foto die precies weergeeft hoe je stemming nu is, die jouw unieke kijk op jouw wereld weergeeft. Een doek van 2×2 meter. Wat jij wilt. Geniet van het proces…
De keuze, vandaag. De keuze is aan mezelf. En vóór mezelf.
De keuze valt op mezelf een kadootje geven. Het kado van aandacht. Tijd. Mijmertijd. Lopen waar mijn voeten me brengen, mijn gedachten eens helemaal uitdenken. Doen wat mijn hart me ingeeft, de lijstjes opzij leggend. De stilte buiten en binnen opzoeken zodat ik kan luisteren naar het antwoord dat opborrelt. Ik geloof daar heilig in. Alle antwoorden zijn al in je. Je hoeft er alleen naar te luisteren. Vandaag is mijn keuze dat ik luister naar mijn antwoorden, in plaats van te verdrinken in mijn vragen.
En ja, net als in de omschrijving van ‘keuze’ hierboven staat: er is één voorwaarde. Ik moet niks. Ik. Moet. Niks. Dat is mijn keuze vandaag.
-♥-
Deze blogpost is geschreven in het kader van WOT (Write on Thursday).
Op het blog van Karin Ramaker lees je er alles over.