Soms gaan veranderingen vanzelf. Wordt het zaadje dat je ooit plantte in je hoofd of in je hart ongemerkt een boom, en draagt het tot je verrassing vruchten die zó in je schoot vallen. Soms gaan veranderingen vanzelf, maar komen ze als donderslag bij heldere hemel, treffen ze je als een bliksemschicht, trilt de grond onder je voeten en voelt je hoofd alsof er kortsluiting ontstaat.

Vaak heb je niet voor het kiezen hoe een verandering tot je komt en hoe die valt. Dan hoop je dat je flexibel genoeg bent om de klap op te vangen, of lenig genoeg om de vruchten te plukken die in die ene tak hangen.

Vandaag plukte ik vruchten, terwijl ik gisteren schuilde voor de storm.

Over opvangen en schuilen
Tagged on:     

One thought on “Over opvangen en schuilen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *