…blogde ik vaker. Liet ik me zelfs uitdagen tot iedere dag bloggen.

…was schrijven een vast onderdeel van mijn dag. Omdat het opluchtte. Omdat het van binnen kwam. En omdat het naar buiten moest.

Maar het stopte.
De stroom.
De woorden.
De impuls om te delen. Het voelde kwetsbaar. Naakt. Onzeker.

En toch sta ik weer hier. Met een kloppend hart. Omdat ik twijfel of ‘ik het nog kan’. Omdat ik niet precies wéét wat het toevoegt. Aan jou. Aan mezelf. Maar ik doe het toch maar. Omdat het bloed kruipt waar het niet gaan kan. En omdat ik Karins BlogBoek er weer bij pakte. En ze kwamen terug, de schrijfkriebels…

BlogBloek

Lang, lang geleden…
Tagged on:     

3 thoughts on “Lang, lang geleden…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *