Ze zijn er weer. De kriebels. Schrijfkriebels. Tekenkriebels. Mijmerkriebels. Foto-met-teksten-kriebels. Creatieve kriebels. Scheppingsdrang. Dwars door alles heen.

Ze laten zich niet tegenhouden. Nu niet.

Niet door de stem die zegt dat het toch niet interessant genoeg is.
Niet door de stem die zegt dat het al eens eerder niet gelukt is.
Niet door vermoeidheid, besluiteloosheid, de ja-maar-ik-heb-toch-al-zoveel-op-m’n-bordje-gedachte.

Gewoon doen. Gewoon zitten. Tekenen. Zo klein mogelijk. Niet meteen een muurschildering, maar een klein krabbeltje in de agenda. De weergave van de dag. In zwart-wit.

Creatiekriebels Niet meteen dat boek dat ik ooit nog wil schrijven. Maar één stukje. Dit stukje.

Niet meteen denken dat het niet de moeite waard is als het niet iets is wat ik vol kan houden. Maar gewoon één ding tegelijk. Één dag. Één moment. Nu.

Waarom dan wel? Omdat het de moeite waard is. Die kriebels zijn er niet voor niks. Ze vertellen een verhaal. Ze zeggen waar het op staat. Ze wijzen de weg die gevolgd kan worden. Ze zijn er. En ik geef er maar aan toe… Heel voorzichtig. Voordat ze over gaan.

[Maandag heb ik mezelf trouwens een kadootje gedaan. Misschien dat de kriebels daar vandaan komen. Maandag ga ik mijn tekenaar vrijlaten.]

Kriebels
Tagged on:     

One thought on “Kriebels

  • 26 January 2013 at 17:40
    Permalink

    Het is niet alles-of-niets, zwart-of-wit. Er zijn ook grijstinten, en veel ook. Je hoeft niet iedere dag. Alleen maar van jezelf. Laat los, adem in, adem uit en GENIET. Het leven is te kort voor al die regeltjes die we onszelf zo nodig moeten opleggen. Heb je zin om te schrijven? Schrijf! Heb je zin om te tekenen? Teken! En heb je zin om iets groots te tekenen? Doe! Wat weerhoudt je? Enkel jijzelf alleen.

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *