Kaders bieden houvast. Begrenzen. Helpen je om niet over het randje te gaan.

Kaders zijn beperkend. Houden je tegen. Beknotten je, soms op een onprettige manier.

Mijn kaders zijn allebei. Geven houvast in tijden van behoefte aan duidelijkheid. Laten me tegelijk zien waar ik overheen wil. Maar houden me ook op een bijna fysieke manier vast in patronen en overtuigingen die ik liever kwijt dan rijk ben.

Ik heb me ooit laten ‘inkaderen’ door mijn leraar tekenen. Tekenen. Iets wat ik graag deed, hoewel ik niet het talent had dat sommige van mijn klasgenoten wel hadden. Blijkbaar woog talent zwaarder dan plezier. Was talent belangrijker dan inzet en leergierigheid.

Zijn kaders werden mijn kaders. Zijn mening mijn overtuiging. De onuitgesproken woorden een stem in mijn hoofd. Ik kon mijn tijd en energie beter aan ander dingen spenderen. Dat deed ik niet. Ik deed immers eindexamen tekenen. Opgeven was geen optie.
Na het VWO klapte ik mijn tekenmap dicht. Borg mijn potloden en penselen op. Sloot een hoofdstuk af.

Twintig jaar later. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. De drang en de wil om te maken, te scheppen, te creëren groeit met de dag. Bezorgt me hartkloppingen. Kolkt door mijn aderen. Maar het lukt niet. Alles heb ik inmiddels in huis gehaald. Papier. Potloden. Kwasten. Verf. Oostindische inkt. Het ligt me aan te staren. De roep om er wat mee te doen is sterk, maar zwakker dan die stem van die jarenlange overtuiging.

Tot ik een opdracht vind in Karin Ramaker’s boek. Teken dwars door kaders heen. Kleur buiten de lijntjes. Doe het. En doe dat in een boek (boeken zijn heilig in mijn wereld). Met pen. Ik word er bijna fysiek onpasselijk van.

Ik doe het. Voorzichtig. Aarzelend. Met een schreeuwende stem in mijn hoofd. Doe. Het. Niet. En ik doe het wel. Met een knoop in mijn buik. Maar het begin is er.

Kaders
Tagged on:     

2 thoughts on “Kaders

  • 5 December 2011 at 20:36
    Permalink

    stoer!!
    doen!
    ik ben niet crea, nou ja met psp wel maar niet zelf
    heb bijna mijn plezier in lezen zo laten vergallen!
    dom!

    Reply
  • 5 December 2011 at 20:49
    Permalink

    Hé, maar wat stoer dat je het gewoon wel doet!
    (en leuk dat het boek van Karin je heeft aangemoedigd!)

    Enne… vergeet die tekenleraar. Do it your way!

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *