De tijd dat je iets – een idee, een droom, een gedachte, een borrel in je buik – laat sudderen. Rijpen. Zich ontwikkelen. Totdat het tijd is om naar buiten te komen.

De tijd die je nodig hebt om iets te vormen.
Te bouwen.
Er aan te wennen.
Het te omarmen.
Omdat het je niet helemaal past als een jas. Omdat het vreemd aanvoelt.
Het is er net niet. Het komt er wel aan. Je wéét het. Je voelt het in alle vezels van je lijf. Onontkoombaar.

Die incubatietijd, die was nodig. Anderhalf jaar wennen. Wekenlange blogstilte. Maanden van storm in mijn hoofd. En nu de storm is gaan liggen, ontvouwt zich een nieuw landschap. Een andere horizon. Stappen in een onzekere en onbekende wereld, die spanning en twijfel met zich meebrengt. En groei. Heel veel groei. Te durven zijn wie ik ben. Omdat het voelt alsof het niet anders kan.

Dit is de weg, en 2013 wordt het jaar. Zelfstandig ondernemerschap, here I come

Incubatietijd
Tagged on:             

One thought on “Incubatietijd

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *