Het bespringt me op onverwachte momenten. Het werpt me terug in de tijd, in een tijd waarin alles anders was. De zee, de mensen, de temperatuur, het leven. Het verlangen naar wat er ooit was en nu niet meer is, althans niet meer in die vorm, maar dat nog wel terug te vinden is in fragmenten. In geuren. In sferen. In oude vrienden die je terugvindt, lang nadat je elkaar uit het oog hebt verloren. Waarmee je net zo makkelijk weer de draad oppakt ook al heb je elkaar in 20 jaar niet meer gezien of gesproken. Daar heb ik heimwee naar. Soms.

Gisteren werd mijn heimwee onverwacht getriggerd door een prachtig lied van een jonge zanger. Zoals mijn zusje zei ‘met een herkenbaar accent’. Uit Málaga dus. Ik werd weer even teruggeworpen in de tijd. Heimwee.

(Met dank aan Twittervriendin Helen Soler, wiens echtgenoot uit mijn geboorteplaats komt. Malagueños onder elkaar…)

Heimwee
Tagged on:

2 thoughts on “Heimwee

  • 4 March 2012 at 12:59
    Permalink

    Lieve nicht, kan zo vreselijk met je meevoelen dat het gewoon een beetje pijn doet als ik je stukje lees. De herinneringen van jou en Tina aan de mooie dingen van toen doen mij zo denken aan mijn herinneringen aan de mooie dingen die ik in 15 jaar in het buitenland heb mogen beleven met mijn ex en kinderen.  En als je dan zo’n mooi lied hoort, met zoveel warmte gezongen, waan je je weer even terug in die tijd. Geniet van die mooie terugblikken en, zoals Marion ook zegt, blijf ze koesteren. Maar vergeet niet dat al het moois waar je nu door omringd wordt, later net zulke momenten van herinnering zal oproepen zolang je er nu volop van kunt genieten. Dikke knuffel.

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *