Het stond op mijn lijstje 101 doelen. Nummer 59. Een gedicht schrijven. Kan me namelijk niet herinneren dat ik dat ooit heb gedaan. En vanochtend kwam de aanleiding – zoals een heleboel dingen in mijn leven tot stand komen door iets wat terloops op mijn pad lijkt te komen – een oproep van Steven Gort om mee te doen aan een ‘gedichtenwedstrijd’ van het Belgische Kunstenfestival Watou.

Niet dat ik een prijs nastreef. De aanzet tot het – eindelijk – schrijven van dat gedicht is al een groot cadeau… Mijn dochter van 11 kan dat vele malen beter. Ik kreeg een brok in mijn keel van het gedicht dat ze schreef naar aanleiding van de dood van de vader van haar beste vriendinnetje.

‘s Avonds
Ik kijk
naar de sterren
een lichtpuntje
Donker
Maar toch
Licht

Licht
in het duister
Het duister
van de nacht

‘s Nachts
Ik kijk
naar de sterren
Een lichtpuntje
dat was hij

Was
licht
In het duister
Het duister
van de nacht

‘s Ochtends
Ik kijk
naar de zon
Dit is het begin
van een nieuw eind

Noa van den Boogaard (11) 

Gedicht
Tagged on:     

4 thoughts on “Gedicht

  • 14 January 2012 at 08:40
    Permalink

    Mooi, Marjolein. Heel mooi! Behoeft geen toelichting. Zoals het hoort. Jouw gedicht jouw betekenis. Ik kan er mijn betekenis ook in kwijt. Dank je wel.

    Reply
  • 14 January 2012 at 09:35
    Permalink

    Wow, wat bijzonder en dat voor een meisje van 11. Als het jouw genen zijn, jouw latente talent, dan belooft het nog wat!

    Reply
  • 15 January 2012 at 08:38
    Permalink

    Dat zijn twee bijzondere gedichten om op de vroege ochtend te lezen. Wat een contrast qua aanleiding…

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *