Wat leren we als volwassenen toch veel af… En wat kunnen we veel leren door te kijken hoe kinderen doen. Die wikken en wegen niet, vragen zich niet af wat de voor- en nadelen zijn, hebben geen tijd om na te denken of ze iets wel of niet kunnen en of ze het wel of niet aandurven. Ze dóen. Ze proberen het nog een keer. Bevalt het niet? Dan doen ze het niet meer. Maar als het ze gegrepen heeft, dan blijven ze gáán…

Oudste dochter heeft wat talenten. Een scherp oog is er één van. Ze heeft plezier in fotograferen. En als ik dan haar zie gaan, met mijn iPhone in de hand, of met de spiegelreflexcamera van manlief om haar nek, 11 jaar oud en al zo wijs, dan sta ik iedere keer weer versteld van wat ze maakt door gewoon te doen. Niet afvragen, niet wikken en wegen, niet ‘zal ik wel of zal ik niet’. Ze doet. Gewoon. En dat is voor mij – als volwassene – verrassend óngewoon.

Het wordt tijd om ‘gewoon’ te doen

Doen
Tagged on:         

8 thoughts on “Doen

  • 26 December 2011 at 22:25
    Permalink

    Geen beter advies dan dat. 🙂 Al dat praten en nadenken en twijfelen dat mensen doen. Daarmee gebeurt nog altijd niets. Ik zeg: doen! Flauw, maar echt, gewoon doen.

    Reply
    • 26 December 2011 at 23:01
      Permalink

      over het algemeen: ja. Doen is de beste manier om iets uit te proberen, te veranderen, aan te pakken. Hoewel wat reflectie vooraf of achteraf niet altijd kwaad kan… Vooral als de risico’s wat groot zijn. 🙂

      Reply
  • 27 December 2011 at 00:02
    Permalink

    Niet wikken en wegen totdat je erbij neer valt, maar ook niet altijd zomaar wat doen. Sommige zaken vragen om voorbereiding, inschatting van risico’s, analyse van consequenties. Andere zaken (zoals bv fotograferen) niet.

    Reply
    • 27 December 2011 at 08:23
      Permalink

      Dat is ook zo. Ben ook blij dat mijn kinderen niet hoeven te beslissen of en welk huis we kopen, en waar het geld aan uitgegeven moet worden… Voor sommige beslissingen heeft de ratio een erg functionele rol!

      Reply
  • 27 December 2011 at 04:32
    Permalink

    Als ‘volwassene’ worden we veelal geacht de ratio te laten prevaleren boven intuïtie, gevoel, instinct, emotie of wat dies meer zij. Uiteraard ‘moeten’ we het verstand mee laten wegen, maar naar mijn idee mag dat af en toe wel eens een paar onsjes minder. Wat meer ongedwongenheid, spontaniteit of iets ‘geks’ is helemaal niet zo gevaarlijk of eng.

    Reply
    • 27 December 2011 at 08:21
      Permalink

      Precies. Wat ik zo grappig vind, is dat die wijsheid met de jaren komt… Worden we tóch weer kinds! 🙂

      Reply
    • 27 December 2011 at 08:20
      Permalink

      Dat is zo. Voornemen: minder vanuit het hoofd, en meet vanuit de actie, het gevoel leven…

      Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *