Ons probleem is dat we een onbegrensd leven leiden. Het is als wanneer je gaat winkelen zonder uitgavelimiet. Dat loopt meestal uit de hand. Je komt thuis met een heleboel spullen die je niet echt nodig hebt of zelfs maar wilt hebben. Maar als je een budget hebt, van laten we zeggen honderd euro, dan kies je alleen de dingen die er echt toe doen en kom je met minder rommel thuis. Ons hele leven zit zo in elkaar; we leven zonder grenzen. Hoewel die vrijheid in eerste instantie heel prettig lijkt, wordt het na verloop van tijd te veel. We hebben niet genoeg ruimte voor alles. Als we alles willen proberen, kunnen we de stress die dat oplevert niet hanteren. We kunnen gewoon niet alles in ons leven passen, hoe graag we dat ook zouden willen. ~ Leo Babauta (uit Focus! Minder doen, meer bereiken)
Toen ik dit las, had ik een zogenaamd ‘gloeilampmoment’. Opeens vielen allerlei puzzelstukjes op hun plaats. Je leest en hoort zo veel over de maakbaarheid van het leven, dat ‘alles-moet-kunnen’ en ‘the sky is the limit’ dat ik er bijna in was gaan geloven. En toen kwam het besef: niet alleen kinderen, maar ook volwassenen hebben grenzen nodig. En wat belangrijker is: we moeten leren die grenzen zelf aan te geven en te bewaken.

Op zoek naar de essentie

Maar weten we hoe dat moet? We formuleren waarden voor ons leven, doelen voor de lange en de korte termijn, en we timemanagen ons een slag in de rondte. We houden to-do lijstjes bij, projectenlijsten, prioriteren dat het een lieve lust is, en weten ook nog wat de relatie is tussen belangrijk en urgent. Maar komen we tot de essentie? Weten wat de twee of drie dingen zijn die er écht toe doen? Nu en de komende tijd? Durven we te kiezen? Één ding tegelijk te doen?
Het gaat natuurlijk niet om het beperken an sich. Wat is de essentie? Wat is het belangrijkste in je leven? Als je daar een antwoord op hebt, is grenzen stellen veel eenvoudiger. Zorg er voor dat je dat helder hebt. Schrijf je eigen persoonlijk statuut, zoals Stephen Covey. Of een handleiding voor jezelf, net als Martijn Aslander. Of je eigen 12 geboden, à la Gretchen Rubin.
In het boek ‘Focus! Minder doen, meer bereiken’ stond een mooie opsomming wat de voordelen zijn van grenzen stellen: het vereenvoudigt de zaken. Je leven wordt hanteerbaarder. Je richt je energie op minder dingen, je richt je op wat belangrijk is. Omdat je aandacht naar maar een paar zaken uitgaat, bereik je meer in kortere tijd. Als je duidelijke grenzen stelt, is ook duidelijk voor anderen wat voor jou belangrijk is, waar jij je tijd en energie aan besteedt. Je wordt doeltreffender. Ziehier de kracht van de beperking.

De kunst van het beperken

Het is ook een kunst, om jezelf te beperken. En die kunst onder de knie krijgen, dat is pas een echte uitdaging. Eentje waar jij en ik misschien wel wat tips bij kunnen gebruiken. Stel jezelf een paar vragen:
  • Welke gebieden in je leven lijken overbelast? Welke vragen teveel aandacht of tijd?
  • Wat zijn precies de activiteiten waar je zoveel van je energie of tijd aan besteedt?
  • Hoe zou je die activiteiten kunnen vereenvoudigen? Minder vaak doen? Uitbesteden? Schrappen?

En daarna? Uitproberen… Kijk wat voor jou een acceptabele versimpeling is, welke grenzen je voor jezelf wilt stellen. Twee keer per dag je e-mail checken, in plaats van twintig keer? Of maximaal twee werkprojecten tegelijkertijd leiden? Niet meer iedere dag boodschappen doen, maar hoogstens drie keer per week? Bedenk wat nodig is om dat te bereiken. Probeer het vervolgens een tijdje uit – liefst één verandering tegelijk, denk aan je focus – en kijk na een week hoe het is gegaan. Moet je je grens aanpassen?

De kracht van de beperking
Tagged on:         

3 thoughts on “De kracht van de beperking

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *