Crisis. Het is net als met statistieken. Over het geheel genomen, globaal gezien, cijfermatig beschouwd zal het plaatje vast kloppen, maar het zegt niets over mij als mens.

Daarom doe ik er niet aan, aan crisis. Aan statistieken doe ik overigens ook niet. Ik kan er niets mee, als individu. Over ‘de’ crisis denken, praten, kost me een energie die ik liever aan iets anders besteed. Ik ontken ‘m niet. Ik negeer ‘m. Want ‘de’ crisis gaat over iets groters dan mijzelf. Iets wat ik niet kan bevatten, en waar ik geen grip op heb. Om met Covey te spreken: de crisis ligt buiten mijn Cirkel van Invloed. Ik zou me er druk om kunnen maken, maar wat bereik ik er mee?

Ik deal met de gevolgen van ‘de’ crisis. Of de gevolgen van wat anders. Want niet alleen die crisis heeft invloed op de omstandigheden in mijn leven. De mensen om me heen, het uur waarop de zon opkomt, of ik wakker word met het gefluit van vogels of het getik van de regen: het bepaalt net zozeer mijn omstandigheden als de gevolgen van de ongebreidelde graaicultuur in de financiële (en vele andere) sectoren, of de gevolgen van het bouwen van lucht- en geldkastelen met andermans vertrouwen.

Wat je aandacht geeft, groeit. Daarom kies ik er voor om mijn aandacht te richten op de zaken waar ik wél zelf invloed op kan uitoefenen. Want dat is het, met die crisis. Blijkbaar zitten we er met z’n allen middenin, maar kunnen we er zelf iets aan doen, als individu? Ja, geld uitgeven, zegt men. Want dat stimuleert de economie. Zegt men. Geld dat we vaak niet hebben, dat we lenen tegen idiote voorwaarden. Geld dat we uit dienen te geven aan zaken die we niet altijd nodig hebben, om indruk te maken op mensen die we vaak niet mogen.

Zullen we het anders doen? Ik wel. Ik negeer de crisis, en schenk mijn naaste mijn vertrouwen. Ik geef niet eindeloos uit, maar ik deel wat ik heb. Of dat nou welvaart of aandacht is. Of allebei. Ik blijf me richten op wat ik wél kan doen om de wereld een klein beetje mooier, beter, leefbaarder te maken of te houden. Daar is ruimte genoeg voor. Crisis of geen crisis.

-♥-

Deze blogpost is geschreven in het kader van WOT (Write on Thursday).
Op het blog van Karin Ramaker lees je er alles over.

Crisis
Tagged on:         

8 thoughts on “Crisis

  • 15 March 2012 at 21:28
    Permalink

    Wat je aandacht geeft groeit! Jouw blog leest fijn.

    Reply
  • 15 March 2012 at 21:44
    Permalink

    Mooie WOT! Ik doe met je mee, gewoon een beetje negeren en doorleven met wat ik wel kan begrijpen, bevatten en binnen mijn leefsfeer zit. Kan soms heel geen kwaad!

    Reply
  • 15 March 2012 at 22:03
    Permalink

    Mooi verwoord! Die crisis ligt idd buiten onze invloedsfeer net als slecht nieuws van de andere kant van de wereld. Ik denk dat als iedereen zich bezig zou houden met het mooier maken van zijn/haar omgeving de wereld er al veel beter uit zou zien. Dingen accepeteren zoals ze zijn en creeeren wat je wilt door je aandacht te richten op mooie dingen.

    Reply
  • 16 March 2012 at 16:09
    Permalink

    Mooi geschreven! En toch… Wat als er geen enkel individu iets doet (omdat het te groot is om te beinvloeden als persoon, bijvoorbeeld)? Ik houd mij dus wel bezig met ‘de crisis’. En met (een deen van) de oorzaken. Individualisering is er daar voor mij 1 van. Die zorgt bijvoorbeeld voor graaien, verhufteren en niet meer aanspreekbaar zijn. Daar doe ik niet alleen niet passief niet aan mee, daar wil ik iets aan doen! Probeer mijn steentje bij te dragen, ook door energie te steken in het er over uitwisselen. Niet om te klagen, maar om uit te vinden wat werkt. En hopelijk als een bron van een olievlek van socialer gedrag.

    Reply
    • 16 March 2012 at 16:17
      Permalink

      En daarom schrijf ik dus dat ik niet aan crisis doe. Dat betekent niet dat ik als individu niets doe, integendeel. De dingen die zich buiten mijn Cirkel van Invloed bevinden ontslaan mij niet van mijn individuele verantwoordelijkheid om iets te doen voor anderen, maar dan binnen mijn Cirkel van Betrokkenheid. Het is in mijn ogen niet het één of het ander. Vandaar: de gevolgen van de crisis houden mij bezig. Ik kan alleen persoonlijk niets met dat macro-economische verhaal. En de indivodualisering kent ook zijn uitwassen, maar voor mij in deze context staat het voor persoonlijke verantwoordelijkheid voor welzijn. Van zowel van mezelf als anderen.

      Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *