30 dagen lang

Dat iedere dag bloggen, een jaar lang… Ik weet het niet. Regelmatig steekt de twijfel de kop op. Kan ik dit volhouden? Wil ik dit volhouden? Het is te moeilijk, te tijdrovend, te zwaar… En vandaag had ik de oplossing. Ik ga het misschien niet een heel jaar volhouden. Maar iedere dag gedurende 30 dagen… Dát moet wel lukken. Iedere dag een klein beetje. Om te zorgen dat dat lange jaar – 366 dagen – niet als een zwaard van Damocles over me hangt. Gewoon stapje voor stapje, één dag tegelijk.

Trouwens, als je meer wilt weten over de kracht van iets kleins 30 dagen lang volhouden: bekijk dan even onderstaande TEDtalk. Het kost je nog geen 4 minuten en kan je misschien nét dat ene zetje geven dat je nodig hebt om iets te veranderen in je leven. Of dat nou iedere dag bloggen is of wat anders. Dat is aan jou.

Stem

Storified by M van Braam Morris
  • 10

Stem

De ‘stem’ van je blog wordt bepaald door je thema’s, onderwerpen, invalshoeken. Maar ook door wat je van jezelf laat zien. En dat is niet altijd even makkelijk. Een reflectieblogje naar aanleiding van #blogpraat op maandag 30 januari 2012.

  1. Blogpraat ging deze keer over ‘de stem’ van je blog. Wat ís die stem dan precies? Voor mij moet ‘ie herkenbaar én afwisselend zijn. Een lijn hebben, zonder dat die altijd rechtdoor hoeft te gaan. 
  2. Share
    net als een zekere herkenbaarheid belangrijk is voor een blog maakt afwisseling het juist weer aantrekkelijk #blogpraat
  3. Die stem wordt ook bepaald door hoe persoonlijk je durft te zijn. Ik blijk graag dicht bij mezelf. Je maakt het meeste los door jezelf en je eigen gedachten uit te drukken. Tegelijk streef ik ook iets na met je blog. Wat wil ik bereiken? Waarom schrijf ik? 
  4. Share
    @Raaphorst dat herken ik wel. Als je dicht bij jezelf blijft krijg je de meeste reacties, maak je het meeste los… #blogpraat
  5. Share
    V2 ik streef wel naar een herkenbare stem. Mijn stem. Prikkelend, tot nadenken stemmend. Zoiets. #blogpraat
  6. Share
    @LOerlemans Ik denk dat je bij alle onderwerpen persoonlijk kunt zijn. Een ‘persoonlijk’ gezicht kunt geven aan iets. #blogpraat
  7. En persoonlijk ‘zijn’ is makkelijker gezegd dan gedaan. Want de kaders die ik mezelf opleg of die ik van anderen aanneem, beperken me meer dan dat ze houvast bieden. Zo dacht ik dat ik vrij onafhankelijk dacht en schreef. Maar ik realiseerde me net dat ik me net als vele anderen laat leiden door wat ik denk dat men verwacht. Of het ‘in het plaatje past’…
  8. Share
    @StevenGort denk dat veel mensen iets willen zijn in plaats van gewoon willen ‘zijn’ #blogpraat
  9. Gelukkig verandert dat. Bijvoorbeeld door iedere dag te bloggen. Een uitdaging die leidt tot meer mezelf laten zien. Mijn eigen stem vinden. En oefenen. Het wordt een stuk makkelijker om ‘mijn ding’ te doen. Mede dankzij de steun van de #iederedagbloggers…
  10. Share
    Bij mij is mijn ‘stem’ veranderd. Persoonlijker, en de door anderen opgelegde kaders losgelaten. #iederedagbloggen helpt. #blogpraat
  11. Share
    @lindakwakernaat Eigenlijk legde ik mezelf andermans kaders op, realiseer ik me nu. Denkend dat het ‘hoort’ of tot succes leidt. #blogpraat
  12. Share
    @lindakwakernaat Ik ook niet (meer). Ik doe gewoon mijn ding. :-) #blogpraat
  13. De les? Meer loslaten. Losser worden. En mezelf niet zo serieus nemen. Het leven is al serieus zat. Dus ga ik lekker verder met #iederedagbloggen. Minder serieus. Meer luchtigheid. En meer mijn eigen referentiekader zijn. Een mooie uitsmijter…
  14. Share
    @careldem Dat moet je sowieso nooit doen. Ook niet met bloggen. Jezelf te serieus nemen. #blogpraat
  15. Share
    wees je eigen referentiekader #blogpraat

Other stories by Marjoleinvbm on 
 ➜



Opkrabbelen

Je kunt niets weten waar je niet klaar voor bent.

Het leven bestaat uit lessen. Levenslessen. Korte lessen. Harde lessen. ‘In your face’ lessen. Maar de bedoeling is dat je er beter uit komt. Er wat van leert. Opkrabbelt. Opstaat, in plaats van op de grond te blijven liggen. Het stof van je afschudt en weer een stap vooruit zet. Of opzij doet. Even terugkijkt. En weer de blik naar voren richt. Met volle aandacht een nieuwe stap neemt. Dat Nu-Moment ervaart.

Vandaag heb ik een opkrabbel-moment. Een ‘in your face’ les gehad. Juist op de dag dat het boek Opkrabbelen van Karin Ramaker uitkomt. Ik kan niet wachten het te lezen.