Wie handelt vanuit Wu Wei probeert niet. Hij denkt er niet over na. Hij doet het gewoon. En wanneer hij het doet, lijkt hij eigenlijk niet zoveel te doen van het een of ander. Maar de Dingen Worden Gedaan. ~Benjamin Hoff, Tao van Poeh
Doelen zat. Soms zijn het er veel. En ik weet niet hoe het met jou is, maar als het er echt veel zijn, ga ík krampachtig proberen te regelen dat alles gedaan wordt wat gedaan moet worden. Overzicht krijgen. Lijstjes maken. Prioriteiten stellen. Nadenken. Nog eens nadenken. En dan mezelf een schop onder m’n achterste geven, gaan doén. Ja. Zo moet dat. Dacht ik lange tijd.
Het werkt niet, volgens mij. Je raakt verlamd vanwege alles wat er op je afkomt; je hoofd loopt over van alles waar je aan moet denken van jezelf. En waar je eerste impuls kan zijn om wat aan je daadkracht te doén, jezelf in beweging te zetten, na te denken en te redeneren, zou je precies het tegenovergestelde kunnen proberen. Stilstaan. Beschouwen. Kijken naar wat er ís, in plaats wat er zou moeten. Rust voor jezelf creëren, ruimte en tijd nemen om na te denken. Lummelen. Niet 100% van de tijd productief willen zijn. Niet zoveel móeten. Wel je zinnen verzetten. Inspiratie opdoen. Je hoofd leeg maken, uitwaaien.
Dan ontstaat er pas ruimte om in beweging te komen. Uit je hoofd raken en in flow te komen. Handelen door niet te handelen. Moeiteloos doen. Innerlijk wéten wat je volgende stap is. Zonder dat je daar lijsten over hebt geraadpleegd of weloverwogen prioriteiten aan hebt toegekend. Je doel bereiken, door juist niet krampachtig te doén.
Hoeveel ruimte geef jij jezelf, om mee te bewegen met de omstandigheden? Om niet 100% productief te zijn? Om balans te krijgen tussen doen en niet doen?