Life is what happens to you while you were making other plans ~ John Lennon
Het lijkt bijna tegennatuurlijk. Doelen bereiken door ze los te laten… Laat het mij even uitleggen. Jarenlang verkeerde ik in de veronderstelling dat doelen stellen goed is. Doelen stellen moet. Anders gebeurt er niks. En doelen, dat zijn vaak dromen met een deadline. Je zou bijna denken dat je dromen niet kunt realiseren zonder hard te werken, je ‘eye on the ball’ te houden en er stapje voor stapje gestaag aan te werken. De daadkracht tonen waar ik het in dit artikel over had. Het zal vast helpen. Meestal. Ik heb namelijk in de loop van de tijd nog iets anders geleerd.
Als ik altijd maar bezig ben met wat ik in de toekomst wil bereiken, vergeet ik nogal eens van het heden te genieten. Om het in een cliché te gieten: het gaat niet alleen om de eindbestemming, maar de reis ernaartoe is net zo belangrijk. Misschien nog wel belangrijker. Zinvoller, in ieder geval. Want de toekomst is er (nog) niet. Wat er wel is, is nú. Met al zijn voor- en nadelen. Met alle fijne en minder fijne momenten. Door mij af te sluiten voor wat zich nú voordoet, mis ik de kansen, de gelegenheden en de tekens die zich ieder moment voor mij ontvouwen. De zijpaadjes die al kronkelend langs nieuwe landschappen voeren.
Als je je dat niet realiseert, kan het zomaar zijn dat je op een goede dag – als je je doel bereikt hebt – om je heen kijkt en ziet dat alles veranderd is. Je partner is weg, omdat je er toch nooit écht was. Vrienden zijn niet meer bereikbaar, omdat je zelf ook niet van je liet horen. Jouw project op je werk is op een zijspoor gezet, want het beantwoordde niet meer aan de veranderde vraag in je bedrijf. Maar jij had het te druk met het bereiken van je projectresultaat om dat op te merken.
Maar wat dan? Hoe kun je dingen bereiken zonder een wenkend perspectief aan de horizon, waar je met hart en ziel je in kunt storten? Ik weet niet of het voor jou werkt, maar het werkt voor mij. Door los te laten. Denk aan wat je wilt. Stel het je voor. Visualiseer. Ruik, proef, voel, zie voor je wat je wilt bereiken. En dan… laat je het los. Niet dat je er niets meer aan doet, of dat je je overgeeft aan de macht van het Universum (dat mag natuurlijk altijd, wellicht helpt het), maar je doel is niet meer een krampachtig te bereiken ideaalbeeld dat je planmatig en volgens van tevoren bedachte stappen gaat realiseren. Nee, je gaat werken met wat zich voordoet. Je staat open wat er op je pad komt, laat je verrassen door onverwachte ontmoetingen, beweegt mee met wat zich voor je ontvouwt. Je reageert op wat er gebeurt, niet op wat had moeten gebeuren. Laat los…
Pingback: Durf te kiezen… « 101 doelen