Soms dwing ik mijzelf in een impulsieve – en vaak ondoordachte – bui uit die comfort zone te stappen. Zo werd er vorige week in een mum van tijd op virtuele wijze een afspraak met tweeps (voor de niet-twitteraars: mensen die elkaar op Twitter volgen) gemaakt om een kijkje te nemen in de Cowork Company in Leiden. Om ‘in real life’ een hand te schudden en met elkaar te praten. De Cowork Company bood gelijk aan om hun wekelijkse Powerbreakfast bij te wonen en zo kennis te maken met hun concept van flexibele werkplekken voor ZP-ers, én met de gebruikers. ‘Leuk!’, dacht ik. En meteen daarna: ‘maar dan moet ik uit mijn comfort zone stappen. Ik ken de plek niet. Ik ken die mensen niet echt. Eng!’.

Vervolgens zette ik mijn verstand op nul. Want als ik me zou laten leiden door angsten en onzekerheden, zou ik nergens komen. Dat heb ik inmiddels wel geleerd. En hoewel ik het wel erg spannend vond om die Powerbreakfast bij te wonen – waar allerlei doorgewinterde ZP-ers me ongetwijfeld meewarig zouden aankijken omdat ik eigenlijk nog een ‘gewone loonslaaf’ zou blijken te zijn – was ik volkomen overdonderd door de open, ongedwongen en inspirerende wijze waarop we met elkaar van gedachten wisselden. Hier zaten geen concullega’s, geen eigen baasjes, maar ondernemers in de pure zin van het woord. Stuk voor stuk inspirerende mensen die hun dromen op eigen wijze en kracht verwezenlijken. En sindsdien denk ik nóg sterker: ‘dat wil ik ook!’.

Moraal van het verhaal: groeien doe je door uit je comfort zone te stappen. Want dan pas weet je dat je iets nieuws leert. Een eerste stap buiten die zone heb ik gezet. In een nog impulsievere bui heb ik mij ingeschreven voor de opleiding Mensgericht Coachen, van de Academie voor Counselling en Coaching. Impulsief, maar niet ondoordacht, deze keer. En hoewel ik ook deze stap doodeng vind, ga ik ‘m toch zetten. Ik stap uit dat veilige en voorspelbare pad dat ik tot nu toe volgde, op weg naar het realiseren van mijn eigen droom. En jij? Stap jij wel eens uit je comfort zone?